| Weblog plaatjes zoeken |
|
Zoek je leuke plaatjes voor je weblog? Tik het gezochte item in, bijvoorbeeld liefde en klik op zoeken.
|
|
22-06-2007 - Waarom revolution?
Revolution betekend in het nederlands revolutie. Revolutie heeft volgens het 'van dale' meerder betekenissen.
re·vo·lu·tie (de ~ (v.), ~s)- 1 omverwerping van een staatsgezag en/of omwenteling van de politieke, sociale en economische verhoudingen
- 2 radicale verandering, vernieuwing => ommekeer
De revolutie waar ik het over heb is nummer 2. Radicale verandering, vernieuwing, een ommekeer!
Mischien vraag je je af een ommekeer waarin dan? Een ommerkeer in mijn leven, een ommekeer in mijn geloof! Ik ben Christelijk opgevoed, ik ging netjes mee naar de kerk, naar cattegesatie, naar christelijke scholen. Maakt dat je dan een Christen? Nee, want ik deed er niks mee. Sinds ik niet meer naar bed werd gebracht door mijn ouders praatte ik niet meer tot God. Ik ging mijn eigen weg zonder Hem, zonder Jezus en zonder de Heilige Geest. Ik heb gezondig, Hem ontweken, Hem genegeerd. Zelfs alle aanwijzingen die ik kreeg, dat Hij wel degelijk er was, dat Hij wel van mij hield, heb ik de rug toegekeerd.
Toen ik 12 was en in de pubertijd kwam ben ik met mezelf en anderen omgegaan alsof we een stukje afval waren. Restjes van een mooie bloem die is verwelkt. Vooral mezelf zag ik zo, als een dooie bloem. Een bloem die haar beste tijd er al op had zitten en die er verlept uitzag. Een bloem die niet meer bij alle anderen mooie bloemen in het veld hoorde. Een bloem die er alles aan deed om er wel bij te horen.
Ik heb door dat gevoel, hele foute dingen gedaan, waar ik inmiddels ongelovelijke spijt van heb. Toen ik 13 jaar was ontwikkelde ik een eetstoornis; Boulimia Nervosa. Tot op de dag van vandaag (17 jaar) worstel ik daar nog steeds mee en in feite ga ik met mezelf nog steeds om alsof ik die verlepte bloem was! Al is het stukken minder geworden. Ik merk aan alles dat ik met sprongen vooruit ga. Waardoor dat komt? Ik krijg individuele therapie (cognigitieve gedragstherapie), gezinstherapie en ik heb, ondanks dat ik ze bijna allemaal stuk voor stuk al een keer de deur heb gewezen, lieve mensen om me heen die er nog steeds voor me willen zijn! Maar ik heb nog 'Iemand' ontmoet... Ik heb God ontmoet! Niet van de een op de andere dag hoor en nog steeds ken ik Hem niet bijsterend goed. Nog steeds heb ik de neiging weg te rennen van al dat 'moeilijke gedoe', nog steeds ervaar ik niet Zijn liefde zo diep, maar ik ben er hard mee aan het werk! En waarom? Omdat ik weet dat Hij wel degelijk de liefde heeft die hij mij wilt geven! De liefde bezit wat mijn redding kan zijn! Nog steeds zit ik met vragen die ik niet kan begrijpen, maar dat is ook geloven. Niet alles willen begrijpen! God heeft mij een leven gegeven die ik optimaal wil benutten, die ik aan Hem wil gaan leren wijden! Hem dankbaar zijn dat Hij mij de kans heeft gegeven om te kunnen leren. Dat ga ik toch niet laten verpesten door een ziekte waar ik tegen kan vechten?
Mischien vraag je je af, waarom ik nu pas voor God wil gaan, terwijl ik al mijn hele leven contact met Hem had kunnen krijgen. Ik stond er nooit echt voor open, maar in april dit jaar werd ik gebeld door een mevrouw van de kerk waar ik bij aangesloten ben. Zij vertelde dat ze een jpw-er is, (jeugd pastoraal werker) en dat iedere jongere in onze kerk er eentje toegewezen krijgt. Ze vroeg of ze eens langs mocht komen voor een kennismakingsgesprek. Met twijfel en eerlijk gezegd ook wel wat tegenzin heb ik ja gezegd. Als ik het nu allemaal leuk wil gaan verwoorden kan ik zeggen, dat op het moment dat ik toen ja zei, ook ja zei tegen God. Dat is alleen niet de hele werkelijkheid. Toen ze kwam besloot ik me terughoudend op te stellen, de eerste tien minuten had ik mijn 'met-mij-is-alles-goed-en-ik-heb-hier-geen-behoefte-aan' gezicht opgezet maar het klikte en ik ben eerlijk geweest over mezelf. Over mijn eetstoornis. Sindsdien heb ik een leuk contact met haar, praat ik over het geloof, over mijn problemen, maar ook over onze schoenmaten en onze tandpasta merken! Dit contact met mij heeft me tot nu toe enorm geholpen.
Ik heb aan mezelf toegegeven dat ik toch wel meer wilde van God, om het zo maar te zeggen, en ben er mee aan de slag gegaan.
Iedere dag probeer ik een beetje meer toenadering te zoeken tot Hem. Ik bid en dank, al vind ik dat nog steeds lastig. Maar ik doe het, om die band met hem op te kunnen bouwen.
Ik hoop dat het mij gaat lukken om mijn weg in het geloof te kunnen vinden, maar ik denk dat dat wel gaat lukken!
Gepost door: revolution op 22-06-2007 om 12:12
|
|
|
